Kochajmy się…(menopauza)
Okres menopauzalny i pomenopauzalny nie musi oznaczać zaprzestania aktywności seksualnej. Jeżeli życie seksualne kobiety było udane przed menopauzą, prawdopodobnie w dalszym ciągu będzie ono sprawiało jej przyjemność. Kobieta może bez trudności – przy udanej współpracy z partnerem – przystosować się do zmian, które stopniowo zachodzą w jej organizmie.
Regularne kontakty seksualne sprzyjają prawidłowemu stanowi narządów płciowych.
Chociaż z jednej strony podczas i po menopauzie na skutek zmniejszającego się poziomu hormonów pochwa i srom stają się coraz bardziej suche, mniej elastyczne i wolniej wydzielają śluz, to jednak powstrzymywanie się od seksu pogarsza stan narządów. Jeżeli nie są one aktywne, wtedy ulegają zwiotczeniu i zanikowi (podobnie jak mięśnie u osoby, która unika ruchu i wysiłku fizycznego). Aby temu zapobiec, kobieta nie powinna zaprzestawać życia płciowego. Podczas badań okazało się, że nawet u 60-letnich kobiet, które miały regularne stosunki przez całe życie raz lub dwa razy w tygodniu, w dalszym ciągu następowało gwałtowne wydzielanie śluzu podczas podniecenia seksualnego.
Ponad 75% kobiet po menopauzie skarży się na dolegliwości związane z obniżeniem się stężenia estrogenów we krwi. Dolegliwości te negatywnie wpływają na jakość kontaktów intymnych, co w efekcie zaburza relacje między kobietą i mężczyzną, prowadząc niekiedy do rozpadu ich wieloletniego związku. Tymczasem dolegliwości te można już dziś skutecznie i bezpiecznie leczyć.
Skuteczność i bezpieczeństwo terapii miejscowej dostarczającej estrogen bezpośrednio do pochwy, czyli tam, gdzie jest on potrzebny, jest bardzo wysoka.
Nowoczesne, niskodawkowe preparaty hormonalne
dostępne są na naszym rynku. Ustępowanie dolegliwości pochwowych związanych z menopauzą zauważalne jest już po dwóch tygodniach stosowania estradiolu. Leki do terapii miejscowej bardzo szybko uwalniają pacjentki od przykrych objawów związanych z deprywacją estrogenową, tak ze strony pochwy jak i układu moczowego. Dlatego też ich stosowanie należy traktować jako istotny element opieki menopauzalnej, jak również medycyny wieku starczego. Leki z tego zakresu mogą być bezpiecznie stosowane przez wiele lat.
Podrażnienie lub suchość pochwy – można temu zapobiec?
Spadek stężenia estrogenów może wywołać silną suchość lub podrażnienie pochwy. Dolegliwości te określa się mianem atrofii pochwy. Oprócz podrażnienia lub suchości, kobiety mogą odczuwać ból podczas współżycia lub dolegliwości dróg moczowych, które mogą niekiedy prowadzić do infekcji. Istnieją różne rodzaje miejscowych leków dopochwowych takich jak kremy i globulki. Obecnie dostępna jest również nowa forma terapii. Jest to specjalna tabletka wprowadzana do pochwy przy pomocy higienicznego aplikatura. Nie ma, więc konieczności stosowania niewygodnych w użyciu i sprzyjających powstawaniu wydzieliny globulek i kremów.
Środki ostrożności:
Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić dokładny wywiad uwzględniający obciążenia rodzinne oraz badanie przedmiotowe internistyczne ze zwróceniem szczególnej uwagi na pomiar ciśnienia tętniczego, badanie palpacyjne sutków i brzucha, jak również przeprowadzić badanie ginekologiczne. Powyższe badania powinny być wykonane ze szczególną starannością u kobiet, które nie mają usuniętej macicy, u których występują krwawienia z dróg rodnych o nieznanej etiologii lub leczonych uprzednio monoterapią estrogenową, aby ujawnić ewentualne zmiany rozrostowe lub nowotworowe endometrium przed rozpoczęciem leczenia.
Czy wiesz, że?
- Menopauza, czyli ostatnie cykliczne krwawienie miesięczne w życiu kobiety, przypada w Polsce na ok. 49 rok życia.
- Przed wiekami kobiety żyły o 10-20 lat krócej niż obecnie.
- Hormonalna Terapia Zastępcza ma już ok.60-letnią historię i jest jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się dyscyplin medycznych. Stosowanie jej wymaga jednak ścisłej współpracy z lekarzem.
- Kobiety w wieku pomenopauzalnym stanowią obecnie około 30% ogólnej populacji zamieszkującej Ziemię.
- Polki w 1955 roku osiągały przeciętny wiek 67,8 lat, w 1995 roku długość ich życia wzrosła średnio do 76,4 lat.
